IDIOTIC Moments of a Panda º(Θ(Ÿ)Θ)º

Disyembre 3, 2009

Wala nang singkwenta, wala nang trenta, BENTE NA LANG!

Isinalansan sa: Gawain ng mahilig mangutingting — lee-yow @ 11:36 hapon

Ewan ko ba kung anong meron sa garage sale. Ano nga bang meron?

The fact na second hands na yung most na gamit na binebenta, at depreciated na yung mga gamit… ano pa?

*****

Una kong garage sale shopping kahapon… pero hindi ako masaya.

 Nakapanonood kasi ako ng mga garage sale sa tv, kaya meron naman akong kahit konting background na masasabi regarding sa garage sale… alam mo un? sa lifestyle network. tapos yung may tipong pababaan talaga ng presyo yung mga shoppers. kasi nga depreciated na yung itinitinda nila.

Eh sa napuntahan ko, dude… haay…

Parang bumili lang ako ng basura… Pero! hindi lang yun basta basura. Basura yun ng iba na para sa kanila ay mahalaga.

Hindi ko alam kung saan patungo tong entry ko… Basta hindi ako masaya ng bonggang bongga sa garage sale na naganap…

Ano nga bang nabili ko?

2 gigantic skirts

1 sexy? vest

1 broken polaroid

1 Simply Piano

1 violet magnet

1 not-working alarm clock

2 used pink wooden organizer.. with bear and bunny on it[ actually, im planning to paint it blue and to make the bear a panda... yung bunny, retain... ahaha...]

2 used pink wooden alkansya… hindi siya pig… parang drawer… pinaliit na drawer. kamusta naman kung kasing laki talaga ng drawer??? ahaha…

All in all, gumastos ako ng…  Php 555 pesosesoses… na pinanghihinayangan ko ngayon dahil gustong gusto ko nang bumili ng Gold Ticket para sa concert na gaganapin ng Paramore sa Manila this coming March 9 2010!!!! I hate myself.

Nobyembre 25, 2009

Pilipinas, nasaan ka na?, hinahanap ka ng propesora namin.

Isinalansan sa: Pali-ticks (Eeew...), Pali-ticks (yuck!), Sundot, Tatanga-tanga, a Kol Hiya Lang ME — lee-yow @ 6:14 hapon

Disclaimer:Hango to sa naaalala kong sinabi ng propesora ko—kaninang umaga, at hindi na ako nagatubiling magresearch sa statistics na sinabi ni propesora… Kayo na lang… Kung may nabago, namali ng interpretasyon dahil sa mali ng pagkakadinig o mas gusto ko yung version ko ng pagpapaliwanag at hindi nio kayang tanggapin… bahala kayo sa buhay nio. >:) blog ko to wag kang magulo.worpress.com nyakhak!

Hindi ko alam sa sarili ko pero parang nabuhay ang pagmamahal ko para sa bayan… Pero syempre, nauuna pa rin SIYA para sa akin.

=====

Nameet ko na yung professor namin sa psychology. Buti na lang at saktong kararating pa lang niya, kaya hindi ako masyadong late.

Ibinahagi niya yung mga dos and don’ts niya sa amin. Nakakatuwa siya kasi kakaiba. Ewan ko, basta kakaiba. Kasi para sa kanya daw, ang tamang pag-greet sa kanya ay madatnan niya yung kwarto namin na organize, may nakahanda na para sa kanyang table and chair [parang reyna lang] pero sabi nga niya, sino ba namang tao ang matutuwa kung higit 1 hour siyang nakatayo na nagtuturo. Isa pa, matanda na siya.

Tapos nag-share siya [yung prof namin] ng isang experience niya sa isang section na tinuturuan niya—HRM. Nakita niya yung estudyante niya na nagcha-charge ng cellphone sa loob ng klasrum. Syempre, dahil nga bawal, pinagalitan niya. Sa sobrang kakapalan ng estudyante at nagdudunung-dunungan, sinagot niya yung pobreng professor na kesyo binabayaran nila yung Energy Fee. And for their information, ang Energy Fee ay para lang sa airconditioning ng mga kwarto nila at wala nang iba, hindi para sa pagcha-charge ng cellphone—o laptop o ng kahit anong paggamit ng perang hindi naman sa kanila. Eh di anong aasahan mo kay lola? ayun! tumaas yung preyon ng dugo. Tapos dinadakan niya at sinermunan niya… Natawa ako sa kinuwento ni mam nung sabihin niya samen na binantaan niya yung mga makakapal na mukha na yun na kapag high blood pressure siya, idedemanda niya yung klase na yun. Poor HRM students. Wala kasi sa hulog kung magdahilan.

Ayun nga, sabi ni mam, ang simpleng pagcha-charge ng cellphone sa university o yung paggamit mo ng isang facility na nagagamit mo lang kapag may nakikita kang pagkakataon dahil nga hindi mo pwedeng gamitin kapag may nakakakita sayo ay isang form ng corruption. Kaya daw hindi umuunlad ang bansang Pilipeyns.

Say what? Oo. Ako din eh. Biglang banat si lola propesora nio ng ganon? Tapos nauwi sa kung saan-saan yung kwento ni mam. If I said ‘kung saan-saan’, literal na kung ‘kung saan-saan’. Nakarating kami ng US, Malaysia, Japan, China at Brunei… nadamay pa si Bangladesh.

*****

Ngayon ko lang kasi nalaman na noong 50’s upto 60’s ay hindi mo na kailangang mangibang-bansa para kumita ng malaki kasi ang palitan ng dolyar sa piso ay 1 is to 1 then hanggang sa naging 2 is to 1.

At pumapangalawa tayo sa pinakamaunlad na bansa sa Asia. Kung man-power at man-power lang ang pag-uusapan, hindi naman tayo nawawalan niyan eh. At sa palagay ko, hinding-hindi tayo mawawalan niyan…

Pero anong nangyayare ngayon sayo Pilipeyns? Bakit pangalawa ka na lang?… poorest and most corrupt na bansa… next to bangladesh?

Kung tutuusin, saan ba nanggaling ang pundasyon ng kaalaman ng mga kapit-bansa natin? Saan ba sila nag-aaral? Saan ba sila natuto? Di ba kay Inang Bayan?

Tignan nio si Japeyn, according kay mam propesora takot silang magtayo ng matataas na building. Kasi ano? Kasi laging lumilindol sa kanila. Pero nang makita nila ang Makati dito sa Pilipeyns… tsk. Ibig sabihin pala, sa atin nag-originate yung pagsu-sway ng building? Tell me something I don’t know. Correct me if I’m wrong…

Isa pa tong si Cheena, dati-rati, sila ang namamasukan na maging katulong ng mga Pinoy, maging yaya. Pero nasan na sila ngayon? Hayun, sila ang may-ari ng malalaking business companies at corporations sa bansa, ng mga junk shops, ng mga lugawan, ng mga RTW stores, ng mga ukay-ukay, ng mga fast food chains, ng mga hardware stores, ng mga malls at ng mga kung anu-anong pwedeng itinda, ititinda talaga nila. Idagdag mo pa yung threat sa atin ng mga Cheenoy, na kapag naisipan nating makipag-giyera sa kanila at kapag sumugod sila dito ay aakyat lang sila sa mga pinakamatataas na lugar sa Pilipeyns, ihian lang nila tayo, mabubura na ang Pilipeyns sa mapa. Sa dami ba nila eh, why not choko not?

Tapos hindi pa nakuntento si mam, nagdagdag pa siya ng mga source. Isa na dito si Malaysha. Yung  prime minister daw nila ay nag-aral ng agriculture. tanong mo kay mam kung saan… Sa UP Los Ba! At bumalik siya sa kanyang bansa para iapply ang mga natutunan niya. Ngayon, sila na [ata] ang nag-iimport ng bigas at kung anu-anong kagamitan para sa agricultura.

At ang pinakahuling source ni mam para ikumpara ang Pilipeyns ay ang Brunei. I don’t know… Nakalimutan ko na. Basta may kinalaman yun sa Narra at atsuete kung saang itong mga nabanggit na raw materials na to ay isa sa ipinagmamalaki ng Pilipeyns… Ngayon, pagmamay-ari na rin nila, i mean, isa na sila sa mga nagpo-produce ng mga raw materials na toh.

Matatalino ang mga Pinoy, madaling maka-adapt ng environment at madami tayong katangian na madalang na makikita sa mga dayuhan pero bobo din ang mga Pinoy sa sarili nilang paraan. 

Sabi nga ng propesora ko, Pilipeyns is the envy of our neighbors[ hindi ko maalala yung in-english nia, pero kung maalala ko yun... maganda yung sinabi ni mam eh...]. Si Pilipeyns ay kinaiinggitan ng mga kapit-bansa natin. Masyado siyang mayumi at maganda… Kaya dayuhan ay nahalina.. Bayan ko, binihag ka… nasadlak sa dusa… Ibon mang may layang lumipaaaaaa—-*STOP!.. Na-carried-away lang… Pasensya.

Kaya nga hinahanap siya ng propesora namin kanina. Nasan na yung Pilipeyns na yun? Yung kinaiinggitan? Yung hindi marunong magpatalo? Nasan na?

Kaya napagtanto ko na kailangan ko ring tulungan si mam sa paghahanap kay Pilipeyns. Mukang nawawala siya eh. At hiniling ko na sana, ngayong darating na 2010, ay makaupo na—kahit hindi lahat, basta ba majority ng uupo eh— yung mga tamang tao para sa panunungkulan na nakaukol para sa kanila. Yung mga hindi corrupt, hindi mapagsamantala sa kapangyarihan, hindi hinahanap ang sarili, yung kaya niyang gawing maayos at kapaki-pakinabang ang bansang lugmok sa hirap, sa pagod at sa parusa.

Sana hindi madala ang mamamayang Pilipino sa salita lang ng isang pulitiko. Sana bigyan tayo ng sign na sila nga ang tama. Na kahit sa 6 years na span ng panunungkulan, alam mong may magagawa sila… Madami silang magagawang mabuti na hindi natin kayang tutulankasi nga mabuti. Kaya hayun… gagawa muna ako ng report ko para sa Rizal. Syado nang napapahaba tong entry ko… ^_^ ahaha. isa pa, yokong magdrama noh, di bagay.

^_^

 

Nobyembre 23, 2009

Haggard, haggard… me.

Isinalansan sa: Just Me, a Kol Hiya Lang ME — lee-yow @ 6:16 hapon

Hindi ko alam kung anong klaseng yakap ang gagawin ko sa napili kong kurso. Mantakin mong hindi ko pa naadapt yung environment ng pagiging isang Enhinyero.

Sa loob ng halos limang semestre [kasama na yung summer], pakiramdam ko wala pang pumapasok sa kukote ko, puro na lang stock knowledge. Hindi man lang naa-update. Kung isa akong computer at ang karunungan ay yung Anti-virus… malamang sa malamang hindi ko na kayang i-block yung mga viruses, na sumisimbolo sa lahat ng negative factors ng nag-iinarte kong buhay, na nagpepenetrate sa aking system… Phewhew! Hindi man lang ako updated. Wala kasi akong internet connection, mabagal pang mag-process ang Pentium III kong utak.

Para sa kaalaman nio, last sem? bokya ako. Bokya ako sa lahat ng dapat ay merong bago sa akin ngayon. Wala eh. May mga libro akong hindi nabuklat, mga subjects na palaging late kong pinapasukan, mga lectures na hindi maintindihan. mga professor na kinainisan at hinangaan, mga klasmeyt na pinagtitripan, mga baon na sinayang.  Tingin nio ba isa ito sa mga signus na nawawalan na ako ng ganang mag-aral? Huwag naman sana, madami pa akong pangarap. Madami pa akong gustong gawin. Madami pa akong gustong maitulong… Madami pa…

Kaya nga heto ako ngayon, nagbblog. Yehhheees… Analaking bagay non para sa pag-aaral ko, noh? Ahahahah. Hindi na, seryoso na…

Kung alam nio lang kung anong proseso ang pinagdaanan ko last sem na ayaw na ayaw kong maulit pa. Pero kahit anong gawin ko, parang uulit at uulit pa rin yung mga senaryong gusto ko ng iwasan. Ika nga nila, history repeats itself. Kung history at history lang ang pag-uusapan, napakailkli naman ng history ko para umulit? Ahahaha. Linggo lang ang pagitan! Ahahaha. Sem break lang ang pagitan!

=====

Grabe sa Intregral… Nag-quiz kami kanina… AT WALA TALAGA AKONG MAISAGOT. Pandaraya na lang ang tanging paraan para makascore ako sa quiz na yun. Namental block kasi ako. If there’s a subject I’m hating the most, yun ay Differential Calculus. Salamat sa prof naming si Durog at wala akong natututunan sa kanya at wala akong matutunan sa Integral Calculus. Napakawalang kwenta niang guro. Aminado ako na sa part ko hindi ko na hindi ko nagagawa ng mabuti, pero I’m trying! Siya kasi hindi nia tinatry… Ang dami niang excuses. Ayan tuloy, nang dahil hindi nia chinachallenge yung excuses nia, kami ang napahamak… At madami pang mapapahamak… Whew!

Mukang magsa-summer na naman ako… Wag naman sana…

=====

I’m loving the PBB Double Up… Kaya lang kasi nakakaasar yung MOST ng mga housemates lalo na sa house B… Ampaplastik nila… Makikita mo yung pakitang-tao sa pakitang-totoo… Haaay….

Nobyembre 17, 2009

Joke lang yung last entry…

Isinalansan sa: Just Me, Pakalpakan!!!, a Kol Hiya Lang ME — lee-yow @ 4:44 hapon

This is it. This gonna be is it… ahaha… Hindi na ako lilipat… Nalilito lang ako. Idagdag mo pa yung katamaran ko… Ay wala na!

 

Dito muna ako. :D

Abril 2, 2009

Naglipat ng mga gamit

Isinalansan sa: Moment(s) ko — lee-yow @ 3:37 umaga

Kailangang ko nang pagbuklod-buklodin ang mga pira-pirasong papel…

This home has been moved…

Daan patungo sa kaunlaran… <<< I-click mo ^-^

Pebrero 8, 2009

Another HELL Week

Isinalansan sa: Just Me, Sundot, Tatanga-tanga, a Kol Hiya Lang ME — lee-yow @ 6:32 hapon

Akala ko tapos na yung hell week [na supposed to be ay last week] pero hindi pa pala. Continuous pa rin ang hell week. Hanggang bakasyon na ata eto.

Hindi matapos-tapos na requirements ang kailangang gawin ngayong linggo. Torture! Torture! Lalo na yung drafting 2 ko na 1 unit lang naman! ! UNIT LANG…

 

Good lak na lang saken…

For sure, lalo akong tataba… HaHa.

Alam mo ba kung bakit?

Sa next entry ko na lang sasabihin..pero kung gusto mong hulaan, ok lang..:P

Enero 13, 2009

I’m gonna think of it.

Isinalansan sa: Just Me, Moment(s) ko, a Kol Hiya Lang ME — lee-yow @ 7:45 hapon

For some time now, I realized that I’ve missed the “Me”. And if I will leave the “Another Me”, I’m gonna miss it too.

As a matter of fact, I enjoy being the “Another Me”. It’s like I have the real freedom to express myself. When I say “real”, it means I never have the doubts, hesitations to type this soft keys that has the letters that will become words to phrases to sentences that will appear to your screen. ^^,

I’m gonna think of it. If I will continue to fill this with my thoughts or ‘will make it private again or… be busy with the two blog hosting… n_n

I know I can’t handle the two blogs at the same time because of my schedule. So, lemme see what I can do…

 

I’m gonna welcome myself back!

Welcome me!

Nobyembre 16, 2008

bumalik

Isinalansan sa: Gawain ng mahilig mangutingting, Just Me, Moment(s) ko, Pakalpakan!!! — lee-yow @ 7:32 hapon

hehe

 

this is one of the happiest days of my life…

=)

 

guess why?!…

Oktubre 30, 2008

Nag-mamaganda kasi sila…

Isinalansan sa: Gawain ng mahilig mangutingting, Just Me, Sundot, Tatanga-tanga, a Kol Hiya Lang ME — lee-yow @ 11:49 umaga

Gusto ko na talagang murahin yung Administrator ng school ko. SIS (Student Information System) ang may hawak ng  lahat ng enrollees na Freshmen ngayon… At IYON ang ikinapuputok ng butse ko [meron ba ako nun?]

Binago nila ang takbo ng PUP. Ayy, nakalimutan ko, “gagawin” pala nilang private ang STATE UNIVERSITY na pinapasukan ko. Muntanga lang. May “vision” kasi ang hindi-ko-kilalang-nagpanukala-ng-kachorvahan-na-iyon. Mamatay na siya, kung sinuman siya. [Mukang sarap na sarap akong mang-curse ng hindi ko kilalang tao ngayon].

Anyways, ayun. Online enlistment kami. Una, nakaka-excite kasi kami ang unang batch na gagamit nito. May maganda naman siyang naidudulot [yung SIS], kaya lang… After kong mag-enroll… After ng 1st sem ewan ko lang kung may kwenta pa yung “kagandahan” ng Student Info System.

Eto… nag-aamok ako kasi “tinanggal” nila yung mga may markang WITHDRAW, DROPPED, [at nakalimutan ko yung isa pa], and of course..  INCOMPLETE. Guess what? Meron akong tatak sa isa sa mga yan…

INCOMPLETE. Ibig sabihin, kapag may subject kang may nakatatak na ganyan, kailangan mong kumpletuhin. Makukuha mo rin naman yung higher subject niya. Ang kagandahan lang sa grade na INC, eh, paniguradong may “chance” ka pang huwag ibagsak ang subject. May chance pang i-compute ng professor mo [at idalangin na sana mapansin ang mga PLUS na "ibinigay" niya sayo] at yun na ang ilagay sa transcript mo. Oh, di ba?…

Pero, sumingit ang SIS ngayon at biglang nawala ang aking “pag-asa”.

Dahil nga iba ang pamamalakad namin kumpara sa mga higher years, iba rin ang mga rules [na kani-kanina ko lang nalaman, salamat sayo SIS (IM BEING SARCASTIC HERE)].

 

Oktubre 13, 2008

Hindi ako nagHIATUS…

Isinalansan sa: Gawain ng mahilig mangutingting, Just Me, a Kol Hiya Lang ME — lee-yow @ 11:37 umaga

Nawalan kami ng net..

Hindi dahil nasira o nawalan ng connection o kung anu-anong common problems ng isang user sa minumura niyang internet connection…

 

kundi…

 

Naputulan kami ng phone line…

IYAK…

Masakit…

 

nasanay na akong nakababad sa harap ng computer…

 

patawa…

 

natapos ko na nga pala yung power supply ko…

 

anasaya…

 

pa-extend ng paextend yung pasahan kaya nagawa ko siya… hahaha…

 

nakakatuwa…

 

ikukwento ko na lang net time…

 

hehe…

Bagong Pahina »

Sumulat ng Blog sa WordPress.com.