Naglipat ng mga gamit

Kailangang ko nang pagbuklod-buklodin ang mga pira-pirasong papel…

This home has been moved…

Daan patungo sa kaunlaran… <<< I-click mo ^-^

Another HELL Week

Akala ko tapos na yung hell week [na supposed to be ay last week] pero hindi pa pala. Continuous pa rin ang hell week. Hanggang bakasyon na ata eto.

Hindi matapos-tapos na requirements ang kailangang gawin ngayong linggo. Torture! Torture! Lalo na yung drafting 2 ko na 1 unit lang naman! ! UNIT LANG…

 

Good lak na lang saken…

For sure, lalo akong tataba… HaHa.

Alam mo ba kung bakit?

Sa next entry ko na lang sasabihin..pero kung gusto mong hulaan, ok lang..:P

I’m gonna think of it.

For some time now, I realized that I’ve missed the “Me”. And if I will leave the “Another Me”, I’m gonna miss it too.

As a matter of fact, I enjoy being the “Another Me”. It’s like I have the real freedom to express myself. When I say “real”, it means I never have the doubts, hesitations to type this soft keys that has the letters that will become words to phrases to sentences that will appear to your screen. ^^,

I’m gonna think of it. If I will continue to fill this with my thoughts or ‘will make it private again or… be busy with the two blog hosting… n_n

I know I can’t handle the two blogs at the same time because of my schedule. So, lemme see what I can do…

 

I’m gonna welcome myself back!

Welcome me!

bumalik

hehe

 

this is one of the happiest days of my life…

=)

 

guess why?!…

Nag-mamaganda kasi sila…

Gusto ko na talagang murahin yung Administrator ng school ko. SIS (Student Information System) ang may hawak ng  lahat ng enrollees na Freshmen ngayon… At IYON ang ikinapuputok ng butse ko [meron ba ako nun?]

Binago nila ang takbo ng PUP. Ayy, nakalimutan ko, “gagawin” pala nilang private ang STATE UNIVERSITY na pinapasukan ko. Muntanga lang. May “vision” kasi ang hindi-ko-kilalang-nagpanukala-ng-kachorvahan-na-iyon. Mamatay na siya, kung sinuman siya. [Mukang sarap na sarap akong mang-curse ng hindi ko kilalang tao ngayon].

Anyways, ayun. Online enlistment kami. Una, nakaka-excite kasi kami ang unang batch na gagamit nito. May maganda naman siyang naidudulot [yung SIS], kaya lang… After kong mag-enroll… After ng 1st sem ewan ko lang kung may kwenta pa yung “kagandahan” ng Student Info System.

Eto… nag-aamok ako kasi “tinanggal” nila yung mga may markang WITHDRAW, DROPPED, [at nakalimutan ko yung isa pa], and of course..  INCOMPLETE. Guess what? Meron akong tatak sa isa sa mga yan…

INCOMPLETE. Ibig sabihin, kapag may subject kang may nakatatak na ganyan, kailangan mong kumpletuhin. Makukuha mo rin naman yung higher subject niya. Ang kagandahan lang sa grade na INC, eh, paniguradong may “chance” ka pang huwag ibagsak ang subject. May chance pang i-compute ng professor mo [at idalangin na sana mapansin ang mga PLUS na "ibinigay" niya sayo] at yun na ang ilagay sa transcript mo. Oh, di ba?…

Pero, sumingit ang SIS ngayon at biglang nawala ang aking “pag-asa”.

Dahil nga iba ang pamamalakad namin kumpara sa mga higher years, iba rin ang mga rules [na kani-kanina ko lang nalaman, salamat sayo SIS (IM BEING SARCASTIC HERE)].

 

Hindi ako nagHIATUS…

Nawalan kami ng net..

Hindi dahil nasira o nawalan ng connection o kung anu-anong common problems ng isang user sa minumura niyang internet connection…

 

kundi…

 

Naputulan kami ng phone line…

IYAK…

Masakit…

 

nasanay na akong nakababad sa harap ng computer…

 

patawa…

 

natapos ko na nga pala yung power supply ko…

 

anasaya…

 

pa-extend ng paextend yung pasahan kaya nagawa ko siya… hahaha…

 

nakakatuwa…

 

ikukwento ko na lang net time…

 

hehe…

Think… Think… BRAIN BLAST!

Feeling ko sasabog na utak ko kakaisip ng design para dun sa PCB [Printed Circuit Board] [eto yung kadalasang nakikita sa mga board ng computers niyo, pero ngayon pang power supply yung design] ng aking Power Supply Project. Hindi ako makapag-concentrate lalo na’t alam kong may internet ang computer na ginagamit ko… Temptation. *sigh*

Just: Think… Think… Think… BRAIN BLAST! *BOOGOOOM!!!* At kasalukuyang nililinis ng ina ni Lee-yo ang nakasabog niyang utak sa sahig… May bahid…

Ang Mahiwagang “Sneeze List”

Bihira na akong bumahing ngayon. Kakabahing ko lang at lagi kong tinitignan yung oras. Kasi, ang magaling kong ate ay pinakilala ako sa tinatawag niyang SNEEZE LIST nung Grade 6 siya at kasalukuyan pa akong nasa 5th Grade. At tulad ng ibang naniwala dito eh nakasulat din ito sa likod ng notebook niya na naibenta ko na ata sa junk shop at ni-research ko na lang sa internet. Maraming salamat sa kanya dahil nakuha ko toh:

SNEEZE LIST

AM

12:01-1:00am he/she is dreaming of you 

1:01-2:00am someone’s dreaming of you because he/she loves you 

6:00-6:30am somebody has a crush on you 

6:31-7:00am you’ll have a friend soon 

7:01-7:30am bad fate, illness will come (uh-oh) 

7:31-8:00am expect the unexpected! 

8:01-9:30am good luck for the day 

9:31-10:00am someone will love you 

10:01-10:30am someone’s longing for you 

10:31-11:00am your friend will love you 

11:01-11:30am someone’s jealous of you 

11:31-12:00am your loved one has another boy/girl 

PM 

12:01-12:30pm someone only wants you as a friend 

12:31-1:00pm don’t open your heart to anyone 

1:01-1:30pm someone’s waiting for you. 

1:31-2:00pm you’ve got a faithful friend. 

2:01-2:30pm someone wants to court you. 

2:31-3:00pm a disappointment.  

3:01-3:30pm an invitation.  

3:31-4:00pm someone wants to be with you. 

4:01-4:30pm a quarrel! 

4:31-5:00pm a fulfillment. 

5:01-5:30pm a sufficient love. 

5:31-6:00pm you’ve got a reliable friend. 

6:01-6:30pm someone plans to visit you. 

6:31-7:00pm someone’s always thinking of you. 

7:01-7:30pm you’re going to marry your loved one. 

7:31-8:00pm a reconciliation 

8:01-8:30pm someone’s thinking of you. 

8:31-9:00pm something will happen. 

9:01-9:30pm someone’s secretly in love with you. 

9:31-10:00pm someone loves you very much. 

10:01-10:30pm you’ll be happy with your love. 

10:31-11:00pm someone’s wishing you good luck. 

11:01-11:30pm a very lonely love.  

11:31-12:00am forget your dream boy/girl.

 

=========

May naaalala ka bang sinabi ko na bihira na lang akong bumahing?

Siguro, bihira na lang ang may nakakaalala sa akin [BITTER? hahaha.].

Ok lang, at least, walang magiging cause ng pagkakaroon ko ng runny nose or headache… hehe [anong konek?]

Btw, naging bakas lang yan ng aking elementary days na gusto kong balikan )

 

I didn’t make it Mom.

Hindi ko nagawang ipasa yung 2 plates. Hindi ko ito natapos— dahil kinulangan ako ng “kasipagan” kaya ayun. Malayung-malayo yung ginawa kong isometric sa mga classmates ko… pero alam kong tama yung akin. Mayabang na kung mayabang… eh sa meron akong ipagyayabang, di ba?

Anyways, Drafting is a minor subject. Masyadong bothered yung mga classmates ko—hindi naman ako ganon ka-bothered. Hindi dahil sa wala akong pakelam sa subject kundi may mga mas importanteng bagay na dapat pagtuunan ng pansin. Tulad na lang nang nalalapit na pasahan namin ng POWER SUPPLY… nagagalak ako dahil nararamdaman ko na ang course ko. Nagkakaroon na naman ako ng kaalaman na—sabihin na nating na ganon—ipagyayabang, hehehe.

==========

Dumako naman tayo sa ibang tao. Meron akong classmate na 1 month absent. Akalain mong makakapasok pa siya? Akala ko nga tinamaan na rin siya ng sakit na katam at gumaya sa dalawa kong classmate an hindi na rin pumapasok. Ayun, na-confine daw siya sa ospital ng dalawang linggo. Nag-iinarteng sumasakit daw ang kanyang batok, spinal column, at eye strain [astigmatism pa ata] at sobrang stressed. ABA! Ayun dinadal ako kung anong gagawin niya kung sakaling hindi siya tanggapin ng mga teachers considering na dropped na siya. ABA! [ULIT!] Wag siyang mag-inarte, kako, dahil hindi lang siya ang stressed. Hindi lang siya ang nakakaramdam ng neck pain, back pain, eye strain at isama mo pa ang pagka-ngarag habang nag-iisip kung pano matatapos ang isang bagay na kung tutuusin ay hindi naman ganon kahalaga.Mahalaga, pero hindi ganon kahalaga. Stress me’ass!!! Eh, wala nga siyang ginawa kundi ang magtanong ng magtanong… aminado rin naman siyang slow-learner siya, pero minsan kasi anlakas niyang mandistorbo eh. Dapat nga, kung ako yung magiging professor na makakabasa ng EXCUSE LETTER niya pati MEDICAL CERTIFICATE NA KACHORVAHAN, NAKU!!! Pupunitin ko yun sa harapan niya. Wala siyang karapatang mag-inarte. Dahil hindi lang siya ang stressed. Stressed ako. Stressed kami.

Singkit ang mata ko these past few days kakaiyak sa mga bagay na dapat ay ginagawan ng paraan pero idinadaan na lang sa iyak…Mababakas mo ang stress sa akin dahil:

* Nababakas na yung katandaan sa pagmumuka [wrinkles!!!]

* Nagugulat kapag kinakalabit [dahil masyadong concentrated sa tinatapos]

* Hindi na tumatawa kapag nagjo-joke… [dapat kasi tatawa kayo kahit badorni (baduy na korni pa)!]

* Natatapilok habang bumababa ng hagdan

* Singkit ang mata tuwing papasok kinabukasan[kakaiyak]

* Parang lasing kung maglakad o palembot-lembot o parang tinatamad dahil hukot na hindi mo maintindihan [kulang kasi sa tulog]

* Gusto mong murahin yung mga taong ginagago ka, pero wala kang time makipag-gaguhan sa kanila. Mga linyang ganito:

Gantong (put “wala pa” or “hindi pa” ) ako (put situation here), wag mo kong (put what they did to you here)

Example:

Gantong wala pa akong natatapos na isometric, wag mo kong iniistorbo…

oha! oha!

* At most especially…. ayan na!… kapag naglalabasan ang mga craters sa pagmumuka mo na hindi dapat lumabas… Exempted na yung mga Tigidig na tinubuan ng muka. Mukang stress sila noon pa at naging bakas na lang iyon ng kahapon

========

Kelangan ko ng maraming-maraming POSITIVE AURA… Goodness… Help ME!!!

 

Lalamayan ko ang aking mga plato.

WAAAAAAAH!

10 plates sa drafting ang hindi ko pa nagagawa. And guess what’s worse? NGAYONG THURSDAY KO SIYA “DAPAT” IPAPASA. Naiiyak na ako. 2 weeks akong nakatunganga dahil wala akong magamit na instrument para sa compass composition. Antanga-tanga ko kasi… inuna ko pa yung 4GB na USB kesa sa pagbili ng gamit ko sa drafting.

Ngayong wednesday lalamayan ko pa yung mga plates ko. Naiiyak na naman ako dahil sa punyetang Isometric at Orthographic na kkung anu-anong eklavooh… Nakinig naman ako nung diniscuss ni sir, pero AYAW GUMANA nung imagination ko ngayon pagdating sa “3D”. Bakit kaya? Uminom kaya ako ng gamot na pampagana ng utak na nagco-cause ng pagtigil ng heart beat. Para sa ganon, kapag hindi ko nagawa yung plates… Hindi ko na haharapin ang kahihiyang naiimagine ko ngayon—teka… ayan na… gumagana na imagination ko… HINDI NGA LANG PANG-3D!!!

Go! Go! GO!

Putcha, kung hindi ko lang pinangarap maging ganito, at kung hindi ko lang pinangarap na matuto ng lubusan, HINDI KO NA TALAGA TO PAGTUTUUNAN ng pansin. EH NANGARAP AKO EH!

º(Θ(Ÿ)Θ)º