Kahit nagkaroon ng sembreak, naging busy pa rin kahit papano.
I’ve learned something. And more realizations na naman.
Kumatok ako sa pintuan ng networking line. Pinatuloy naman ako kaya lang umalis ako agad. Una, wala pa kasi akong capital at hindi ko maafford yung mga product packages nila. Pangalawa, I think I’m gonna work on first yung talent ko sa pagiging PR.
)
Alam mo, dati kasi mahilig akong magbenta benta ng kung anu-ano. Naimpluwensyahan kasi ako ng lola Fanny ko. Mahilig din kasi siyang magbenta. Ang kulit nga ng storya ng buhay non. Promise ko sa sarili ko magfi-feature ako ng mga kamag-anak ko na worth featuring sa aking blog
) meh ganon? as if namang nagoonline sila para basahin ang aking blog. Takot ko lang no. Lalo na nung kasagsagan na nasa blogspot pa ako, naku! Nahuli ako ng tita ko na gumagawa ng blog ko eh. Eto namang tita ko hindi nagsasalita, nagbabasa na pala siya ng entries ko. Tapos one time, tinawagan niya yung kapatid niya, na isa ko pang tita, pinagoonline para lang bisitahin yung blog ko, nakakaiyak daw. Tapos pinamalita pa sa tatay ko hanggang sa nakarating sa nanay ko. Siyeeeet! Tapos dali-dali kong binuksan yung blog kong yun at pinrivate muna pansamantala. XD tapos tinamad na ako. Ending: eto ngayon ako sa wordpress, minsan lang merong entry lalo na kapag maganda ang timpla ng mood.
Anyways, back to what I was talking, ayun. Nakakatuwa lang sa networking, meron akong nakikitang strategies. Tapos dinidiscuss nila yung feasibility studies ng company. Ewan, pero kasi, merong bumubulong sa akin na hindi pa ngayon. Nafrustrate tuloy ako. Pero ano pa bang magagawa ko? Kasi wala naman talaga akong magagawa. Unang-una, ayokong mangutang, dahil alam kong hindi ko kayang bayaran. Alangan namang pangakuan ko silang babayaran ko sila, eh alam ko sa sarili kong hindi ako sure sa mga ginagawa ko, alam mo yun? Hindi naman yung pagbibilhan ko yung mananagot sa pagbabayad ko eh, ako yun di ba? Ako yung hahantingin nila, hindi yung kumpanyang sasalihan ko.
Pangalawa, wala akong mabebenta. Sabi kasi ng iba, ibenta na lang daw yung mga bagay na wala namang balik like, mp3, ipod… yung luho lang sa buhay mo? Eh wala naman akong sempon dahil hindi naman akin yung ginagamit ko. Alangan namang ibenta ko yun? At tsaka hindi talaga ako maluhong tao. Yung laptop nga na dalawang taon kong hinintay, hinintay ko talaga. Hanggang sa dumating dahil ngumangawa na ako dahil hindi ko na kayang mahuli sa biyahe. Wala akong mp3, wala akong iPod. Wala akong… basta hindi ako maluho. At hindi ako nagyayabang ng gamit na hindi ko naman pinagpaguran. Madalas nga, kapag nakita nila akong may dalang gadget, like for sample, digicam, eh hindi naman saken yun, padala lang yun ng papa ko sa mama ko. Sinabi nila ang yaman ko daw, sabi ko, hindi nga sabi ako yung mayaman, yung tatay ko tsaka yung nanay ko. Nakikishare lang ako sa benefit ng pagiging hardworking nila. Mahirap bang intindihin yun?
Pangatlo, nagopen ako ng business, yung pangbahay lang, kaya lang hindi ko na maasikaso ngayon kasi nga busy akong tao. Busy pero hindi kumikita. Busy in a term na maraming ginagawa sa buhay. Busy as in kulang sa time management.
In short, isa talaga akong mahirap na nilalang. Hindi ako maluho, hindi ako palahingi. Kuripot pa ako. Kapag may gusto akong bilhin na hindi ko naman kayang bilhin, naghahangad ako sa sarili ko na balang araw, makakaya ko rin yung bilhin, pero alam kong hindi pa ngayon… hindi pa ngayon… pero malapit na.
Tapos nun, nagapply ako sa isang company na nagbebenta ng technos and gizmos. Interview pa lang, bagsak na ako. Ichacharge ko na lang sa experience. Ganon ba talaga mga HR, matataray? O sadyang nakakaasar lang kasi nakikita nila kahinaan mo lalo na kapag kabado ka? May pagkaintrovert kasi ako sa umpisa, pero kapag naging familiar na ako sa takbo ng sistema, ha, tignan ko lang. Charge ko na nga lang sa experience yung nakakahiyang pangyayari na yun. XD Isa pa, paghahandaan ko na yung OJT this summer. Kailangan wala akong bagsak ngayong sem, at kailangan matataas.
Nakakahiya kaya yung mga grades ko nitong nakaraang sem. Potek, hahalik na sa tres yung GWA ko dahil inulan ng 3 yung record ko. Tapos yung 3 subjects na line of 2 dun pa sa bandang 250 at 275 humilera, hindi man lang ginawang 225. Kundi ba naman tanga? Ang sipag kasing mag-aral at magtake down notes. Totoo nga na nakakainggit yung mga kaibigan ko. Sa aming magbabarkada yung akin lang talaga yung nakakahiya.
Nasa kasagsagan ako ng pagkawala ng ganang mag-aral, pero narealize ko, anong mangyayare saken kung mas lalo akong mawalan ng ganang mag-aral? Parang pinatunayan ko lang sa kanila: sa parents ko, sa former teachers ko na napilitan lang akong ipasa kasi may hatak ako sa majors lalo na sa math nung highschool, sa mga competitors ko na iniismall ko lang dati dahil alam kong sipag lang ang meron sila [no offense meant, pero ganon ako kapalalo nung highschool ako], sa mga kaibigan ko na inaasar ko dahil napunta sila sa course nila na hindi nila gusto, sa mga kakilala ko na parang isa ako sa mga taong inaasahan nilang magbabago ng mundo—JOKE! OA!? HAHAHAHAHA… di ba? di ba? ano na lang ang papatunayan ko sa sarili ko? Na tamad talaga akong tao at sa kangkungan na lang pupulutin? Mukhang hindi pa nga ako mapupulot sa kangkungan nito dahil kahit sa kangkungan marami akong kakumpetensya.
)
Kaya napagdesisyunan kong ienhance ang mga skills ko, balikan ang mga lectures—halos lahat ng lectures— na hindi ko naintindihan lalo na ang academic majors ko na math: differential calculus at diferrential equations, plus yung electronics pa, yung circuits ok pa eh, tapos dagdag ko na rin yung java[from scratch pa rin talaga ako], tapos sinisingit ko yung mga self tutorials ko sa photoshop. dreamweaver, sonyvegas pro, adobe premiere. Kasi balita ko malaki raw magpasweldo ang adobe, tsaka maraming benefits. Hinahalukay ko rin kasi sa baul—hindi, sa libingan— yung skills ko sa pagdodrawing at yung galing ko sa arts at art appreciation.
Pero ang alam ko, hindi natanggal ang skills ko sa art appreciation kasi panay ang nood ko ng movies. Kaya kong icriticize ang movie ng hindi ako bias. tapos nagddl pa ako sa kasalukuyan ng mga latest torrents. Nakakatuwa nga eh, dami ko ng napanood tapos yung iba, hindi naipalabas dito sa pinas. Pero feeling ko meron ng available nun sa quiapo, eh kuripot nga ako di ba? mas gugustuhin ko pang magdl kesa bumili ng cd na halagang 50 pesos. Nanghinayang eh noh? eh may resources naman ako ah, why not use it? kahit sabihin pa nilang its gonna take a loooooong time, sulit naman. kasi malinaw na yung dnl mo, meron pang maayos na sub.
kaya lang hindi ko masyadong maenjoy ngayon ang panonood ng movies kasi nagsimula na naman ang pasukan. pero pinramis ko talaga sa sarili ko na imamaximize ko yung gamit ng laughtough ko
sana lang hindi ako mahadlangan.